محاکمه

می خواهم به سایه گاه این تصور بنشینم که حق با من است  از شاید ها خسته ام ...  از استخوان گلوگیر حس گناه .....  فاجعه اینجاست که درست زمانی که نور می رقصد و چهره مقصر را روشن میکند با خودت مواجه میشوی   وناگهان به خاموشی میخزی

من در این خاموشی دستهای تو را تشنه ام .            

/ 1 نظر / 13 بازدید
شبنم

شاید صورت ما منتظر نور باشد